• Teamgenoten,

    Waar hebben we dat toch aan verdiend? Alle factoren voor een heerlijke middag, prachtig complex, prima omstandigheden en tot op het bot gemotiveerde spelers. Wat moet het fijn zijn voor een trainer om met zo’n groep te werken en wat fijn voor de groep om onder zo’n trainer te werken. De warming up als vanouds met als toevoeging om ook eens Achter waards over te steken zonder om te kijken. Ging alleszins redelijk ondanks wantrouwen van sommigen, die toch ofwel stiekum omkeken ofwel toch in botsing kwamen met een medespeler. Oefening baart kunst.

    Als afsluiting de traditionele partij. Twee door de trainer samengestelde teams, wat direct weer leidde tot commentaar op de door de trainer gemaakte keuzes. En, in de eerste helft inderdaad een surplus aan kwaliteit bij de “witten” met als resultaat een voorsprong, maar, ofwel door onderschatting van de “witten”, dan wel een andere instelling van de “gele” hesjes, het spelbeeld was volkomen anders en trokken de “gele” hesjes uiteindelijk aan het langste eind. Toch goede mix gemaakt door de trainer?

    En dan aan de koffie, met dit keer “ toernooien” als gespreksonderwerp. Snel bleek, dat het deelnemen aan toernooien maar matig werd gewaardeerd, en dat de voorkeur uit gaat naar 1 of 2 maal per maand de training, met als afsluiting een wat langere partij te spelen bij een andere vereniging. Wel zullen we de aangegane verplichtingen bij DOVO en ESA nakomen. Het verplaatsen van de training van 2e paasdag naar de dinsdag werd ook goed ontvangen, sommigen moesten het thuisfront nog raadplegen. Hierover op 15/4 in de nazit maar een “ei “ leggen.

    Theo van de pol